A|A|A
kinderneurologie

 

 

 

 

 



Ziektebeelden

Vraag om informatie

Gastenboek

Van A tot en met Z

Praktische links

Contact met ouders

Neurologische woordenlijst

Coma

 

Coma is een toestand van verlaagd bewustzijn, waaruit de patient niet te wekken is.

Coma ontstaat door schade aan het Asecenderde Reticulaire Activerende Systeem of door schade aan de verbindingen van het ARAS met de thalamus en/of de cortex.

Coma kan ontstaan door focale schade aan de hersenstam, door schade aan de thalamus zowel rechts als links of door diffuse schade van beide hemisferen.

Schade aan een hemisfeer leidt niet tot coma, tenzij door midlineshift of door inklemming de andere hemisfeer ook niet goed meer functioneert.

Elke type schade kent zijn eigen oorzaken:

Het ademhalingspatroon kan ook informatie geven over de lokalisatie van de cerebrale schade.

Algemeen lichamelijk onderzoek kan clues opleveren voor de oorzaak van het coma

De grootte van de pupil en de reactie op licht kan informatie geven over de plaats van hersenstamschade.

Diagnostiek coma

Afhankelijk van de oorzaak kan er herstel optreden van het coma.

Het kan ook zijn dat de hersenen dusdanig beschadigd zijn dat ze niet meer kunnen herstellen. Het bewustzijn verbetert niet. Na enkele weken maanden gaan bij alle patienten die nog niet bij bewustzijn zijn, de ogen open en ontstaat er min of meer een soort dag- en nachtritme. Deze toestand wordt vegetatieve toestand genoemd. Er wordt niet meer gesproken van coma omdat de ogen open zijn en de E-score in de EMV dus geen E1 meer is.

Hoe langer de patient niet bij bewustzijn komt, hoe kleiner de kans op herstel van het bewustzijn.
Wanneer een patient een jaar na een ongeval nog in een vegetatieve toestand is, dan is de kans vrijwel 0 dat de patient ooit nog bij bewustzijn zal komen. Er wordt dan gesproken van een permanente vegetatieve toestand.

Bij patienten die in een permanente vegetatieve toestand blijven, is de cortex onherstelbaar beschadigd. De hersenstam functioneert echter nog wel.

Het verschil tussen coma en vegetatieve toestand zit in het openen van de ogen, het hebben van een soort dag- en nachtritme en het uitvoeren van automatische bewegingen.

Er bestaat ook een mogelijkhheid dat de patient zeer beperkt toch in staat is om op zijn of haar omgeving te reageren. Dit wordt een minimal concious state of minimaal responsieve status genoemd.

Er bestaan ook een aantal beelden die op coma kunnen lijken, maar dit niet zijn.
Het verschil tussen coma en slaap is bijvoorbeeld dat het bewustzijn van een persoon in slaap zal verbeteren door hem wakker te maken.

Het locked-in syndroom is een toestand die gemakkelijk voor coma aangezien kan worden. De patient in deze toestand is echter volledig bij bewustzijn, maar uiterste minimaal in staat om dit kenbaar te maken omdat het alleen mogelijk is om verticale oogbewegingen te maken.

Het locked-in syndroom wordt veroorzaakt door een beschadiging van de pons. Meestal gaat het om een infarct als gevolg van een basillaris trombose. Hierdoor worden de pyramidebaan, de n. abducens en de n. facialis beschadigd waardoor er geen bewegingen van de spieren van gezicht en lichaam en horizontale oogbewegingen mogelijk zijn. Het ARAS wat meer naar craniaal ligt en belangrijk is voor het bewustzijn, is echter niet beschadigd.

 

 

Hier is ruimte voor
Uw verhaal

Heeft uw kind nog andere symptomen, laat het ons weten.